Ten dokument pomoże ci rozpocząć pracę z Django.
\nDjango jest pythonowym web-frameworkiem. Szczegóły znajdziesz w Której wersji Pythona mogę użyć z Django?.
\nPobierz najnowszą wersję Pythona z https://www.python.org/downloads/ lub przez menadżer pakietów twojego systemu operacyjnego.
\n\n\nmod_wsgiLink to this heading#Jeśli chcesz tylko poeksperymentować z Django, przeskocz od razu do następnej sekcji; Django zawiera lekki web serwer, którego możesz używać do testowania, więc nie musisz uruchamiać Apache’a dopóki nie będziesz gotowy na deployment Django w produkcji.
\nJeśli chcesz użyć Django w witrynie produkcyjnej, użyj Apache’a z mod_wsgi. mod_wsgi działa w jednym z dwóch trybów: trybie osadzonym lub trybie demona. W trybie osadzonym, mod_wsgi jest podobny do mod_perl – osadza Pythona w Apache’u i ładuje kod Pythona do pamięci, gdy serwer jest uruchamiany. Kod pozostaje w pamięci w czasie życia procesu Apache’a, co prowadzi do znaczących zysków wydajności względem innych ustawień serwera. W trybie demona mod_wsgi tworzy niezależny proces demona, który obsługuje żądania. Proces demona może działać jako inny użytkownik od użytkownika serwera Web, co może prowadzić do większego bezpieczeństwa. Proces demona może zostać zrestartowany bez restartowania całego web-serwera Apache, prawdopodobnie czyniąc odświeżanie twojej bazy kodu bardziej płynnym. Porównaj dokumentację mod_wsgi, aby określić, który tryb będzie właściwy dla twojej konfiguracji. Upewnij się, że masz zainstalowanego Apache’a i aktywowany moduł mod_wsgi. Django będzie działać z każdą wersją Apache’a, która obsługuje mod_wsgi.
\nW Jak używać Django z mod_wsgi znajdziesz informacje jak skonfigurować mod_wsgi, kiedy masz je już zainstalowane.
\nJeśli z jakiegoś powodu nie możesz użyć mod_wsgi, nie bój się: Django wspiera wiele innych możliwości deploymentu. Jedną z nich jest uWSGI; działa bardzo dobrze z nginx. Dodatkowo Django realizuje specyfikację WSGI (PEP 3333), co pozwala mu być uruchamianym na różnorodnych platformach serwerowych.
\nJeśli planujesz użyć funkcjonalności API bazy danych Django, powinieneś upewnić się, że serwer bazy danych działa. Django wspiera wiele różnych serwerów baz danych i jest oficjalnie wspierane z bazami danych PostgreSQL, MySQL, Oracle i SQLite.
\nJeśli rozwijasz prosty projekt lub coś, czego nie planujesz uruchamiać w środowisku produkcyjnym, ogólnie najprostszym rozwiązaniem jest SQLite, jako że nie wymaga uruchamiania osobnego serwera. Jednakże SQLite bardzo różni się od innych baz danych, więc jeśli pracujesz nad czymś ważnym, zalecane jest pracować z tą samą bazą danych, którą planujesz użyć na produkcji.
\nOprócz oficjalnie wspieranych baz danych, istnieją zewnętrzne backendy, które umożliwiają pracę z innymi bazami danych z Django.
\nW uzupełnieniu do backendu bazy danych, musisz upewnić się, że masz zainstalowane wiązania bazodanowe Pythona.
\nJeśli używasz PostgreSQL-a, będziesz potrzebował pakietu psycopg2. W uwagach na temat PostgreSQL-a znajdziesz więcej szczegółów.
Jeśli używasz MySQL-a, potrzebujesz sterownika API bazy danych, takiego jak mysqlclient. W uwagach na temat backendu MySQL znajdziesz szczegóły.
Jeśli używasz SQLite’a, być może przydzą ci się uwagi na temat backendu SQLite.
Jeśli używasz Oracle’a, będziesz potrzebować kopii cx_Oracle, lecz prosimy przeczytaj uwagi na temat backendu Oracle, gdzie znajdziesz więcej szczegółów dotyczących wspieranych wersji zarówno Oracle’a jak i cx_Oracle'a.
Jeśli używasz nieoficjalnego zewnętrznego backendu, prosimy powołaj się na dokumentację dostarczoną przez te zewnętrzne biblioteki.
Jeśli planujesz używać komendy manage.py migrate Django do automatycznego tworzenia tabel w bazie danych dla swoich modeli (po zainstalowaniu najpierw Django i stworzeniu projektu), musisz upewnić się, że Django ma uprawnienia do tworzenia i zmiany schematu tabel w bazie danych, którą używasz; jeśli planujesz ręcznie stworzyć tabele, możesz po prostu nadać Django uprawnienia SELECT, INSERT, UPDATE i DELETE. Po stworzeniu użytkownika bazy danych z tymi uprawnieniami, podasz szczegóły w pliku ustawień swojego projektu. Szczegóły znajdziesz w DATABASES.
Jeśli używasz frameworku testów Django, aby testować kwerendy do bazy danych, Django będzie potrzebować uprawnienia do stworzenia testowej bazy danych.
\nInstrukcje instalacji są nieco różne w zależności od tego, czy instalujesz pakiet dla dystrybucji, ściągasz najnowsze oficjalne wydanie, czy pobierasz najnowszą wersję deweloperską.
\nTo proste, którykolwiek z tych sposobów wybierzesz.
\npipLink to this heading#Jest to rekomendowany sposób instalacji Django.
\nZainstaluj pip. Najprostszym sposobem jest użycie samodzielnego instalatora pip. Jeśli twoja dystrybucja ma już zainstalowanego pipa, możesz potrzebować go zaktualizować, jeśli jest przestarzały. Zorientujesz się, jeśli jest przestarzały, bo instalacja nie zadziała.
Spójrz na virtualenv i virtualenvwrapper. Te narzędzia oferują izolowane środowiska Pythona, które są bardziej praktyczne niż instalacja pakietów dla całego systemu. Pozwalają one także instalować pakiety bez uprawnień administratora. Tutorial kontrybucji przeprowadza przez stworzenie środowiska wirtualnego.
After you’ve created and activated a virtual environment, enter the command:
\nLinux / macOS
$ pip install Django\nWindows
...\\> pip install Django\nSprawdź w uwagach do dystrybucji czy twoja platforma/dystrybucja dostarcza oficjalne pakiety lub instalatory Django. Pakiety dostarczane przez dystrybucje zazwyczaj pozwalają na automatyczną instalację zależności i prostą ścieżkę upgrade’ów. Jednakże rzadko zawierają najnowsze wydanie Django.
\nJeśli chciałbyś móc aktualizować kod Django od czasu do czasu, z najnowszymi poprawkami błędów i nowymi funkcjami, postępuj zgodnie z instrukcją:
\nUpewnij się, że masz zainstalowanego Gita i że możesz uruchamiać jego komendy z powłoki. (Wpisz git help w linię komend, aby to sprawdzić.)
Pobierz główną gałąź dewelopmentu Django w ten sposób:
\nLinux / macOS
$ git clone https://github.com/django/django.git\nWindows
...\\> git clone https://github.com/django/django.git\nW bieżącym katalogu powstanie katalog django.
Upewnij się, że interpreter Pythona może załadować kod Django. Najwygodniejszym sposobem na to jest użyć virtualenva, virtualenvwrappera i pipa. Tutorial kontrybucji pokazuje, jak stworzyć wirtualne środowisko.
Po stworzeniu i aktywacji virtualenva, uruchom następującą komendę:
\nLinux / macOS
$ pip install -e django/\nWindows
...\\> pip install -e django\\\nSpowoduje to, że kod Django będzie importowalny i komenda django-admin będzie dostępna. Innymi słowy wszystko gotowe!
Kiedy będziesz chciał zaktualizować swoją kopię kodu źródłowego Django, uruchom po prostu komendę git pull w katalogu django. Kiedy to zrobisz, Git automatycznie pobierze wszystkie zmiany.